عاشورا
امروز عاشوا است باید می دانستم
چون دیروز شعر هایم بی قرار بودند
از زبان قلمم جز غم چیزی بر کاغذ نقش نمی بست.....
کربلا ..خاک ...خون ... گرما ...عطش... ایستادگی ...شهامت ...شهادت
همه ی شعر ها کفش هایشان را در آورده بودند و
پیاده می دویدند می دانستند دیر رسیده اند
آخر روز شهادت نزدیک است میان واژه ها عقب مانده ام
باید برسم رسالت دیگری دارم
و هنوز با این دویدن ها دورم از قافله
............باید حسین را فریاد کنم................
باید به او بگویم
از این به بعد تمام پروانه های جهان در خیالشان شمعی ست
که
به یاد تو به گرد آن می سوزند
از این به بعد هر تشنه به یاد تو می نوشد ................و
و هر ابری هر کجای جهان که باشد به یاد کربلای تو می بارد
آخ چقدر خسته ام انگار رسیده ام
تشنه ام آب می خواهم نمی دانم چه کسی آب به من داد
فقط دست هایش را دیدم نورانی بودند این نور فقط از آن بهشتیان است
می خواستم رفع عطش کنم اما پشیمان شدم
آخر تشنگان دشت کربلا چه ؟
اما گویا سیراب شده اند می گویند از آب چشمه ی کوثر نوشیده ایم
می دانستم که دیر رسیده ام آن ها شهید شده اند
همه سیرابند نورانی و بهشتی
و
تمام واژه ها با من به سوگ نشستند و بر روی کاغذ نوشتند چه مظلومانه رفتند.
